donderdag 11 maart 2010
woensdag 10 maart 2010
Enkele weetjes
- We hebben een siamese banaan ontdekt! zot!
- Liza is nu een beetje ziekjes maar we soigneren haar goed.
- Dit weekend staat er heel wat op het programma: we geven een bbq voor onze kennissen en vakleerkrachten, we gaan naar een optreden van the lucky dube band (reggae) en zondag gaan we lekker chillen op white beach
- Er zat een suuuupergrote spin in de keuken!
- Het is onze laatste week schoolstage. Met spijt nemen we afscheid van onze leerlingen.
- We kijken allemaal uit naar de reis naar het binnenland van 8 dagen.
- De natuur is hier adembenemend!
- De stad is soms wel vuil. Iedereen stort overal afval :(
- Ik (Lisa) zit nu in de bib te bloggen terwijl Liselotte bijles economie geeft.
- Wat hier heel veel gezegd wordt: "even hoor", "doeidoei", "ja toch?"
- Parbobier en borgoe rum zijn lekker. De coca cola smaakt hier ook heel lekker omdat de kwaliteit van het water zo goed is.
- Marcel kan goed koken! (vooral scampi's)
- Je mag geen slechte maag hebben als je naar het binnenland reist.
- Mijn weetjes zijn eventjes op maar we laten snel terug van ons horen!
Doei doei!
maandag 8 maart 2010
weekendje
Het begon al echt op zen Surinaams…. We hadden ergens afgesproken om 8u ‘s morgens om rond 9u te kunnen vertrekken. Juist toen had onze buschauffeur afgezegd…. en moest Ollivia (de vrouw die ons mee nam) opzoek naar een andere bus. Even hadden we er één gevonden, iedereen stapte in en plots veranderde we weer van bus. Na het van bus naar bus gestap zijn we voor het eerst naar een lokale mart gegaan. Enkele onder ons zijn meegelopen. Olivia was daar vaste klant en beende haar een weg door het volk. Overal kregen we aan spotgoedkope prijzen onze groenten en andere benodigdheden. Nog nooit zoveel eten gezien voor zo weinig geld. Na nog wat getreuzel en het kwijt raken van Olivia zijn we dan toch vertrokken. In een busje waar je van dacht dat het uit elkaar ging vallen. Voor we echt op weg waren naar het binnenland stopte ze nog aan haar huisje. We zaten toen al in een busje van 12 met 13personen en blijkbaar wou er nog een zoon mee. Dit was een beer van een gast met schouders zo breed als een deur. Wij dachten allemaal oei oei dit gaat nooit meer lukken. We waren al vertrokken toen we hadden besloten om een 4uur durende trip op een hobbelige weg met 4personen op een 3personen zit door te brengen (zware beslissing vooral pijnlijk achteraf). Want deze jongen stond zo verslagen te kijken dat we hem echt niet konden achterlaten.
Eenmaal aangekomen en enkele avonturen onderweg overleeft van vast gereden vrachtwagens, voorbijsteken van trucks en pick-ups. Stond ons nog een boot trip te wachten van een 30tal min. De tijd was nog nooit zo snel gegaan. Dit was zo prachtig. Zo’n mooi uitzicht van de natuur in de amazone.
Na het instaleren in onze hutjes en genieten van ons zot uitzicht, zijn we ons gaan baden in de rivier. Dit was wel wat uitkijken want er lagen grote stenen en er zaten stroomversnellers in het water. Dit deed zoveel deugd.
De ene groep is gestart met koken terwijl de ander groep een rondleiding kreeg van enkele meisjes uit het dorp. Het koken was iets unieks om mee te maken, kip wassen in de suriname rivier om daarna heerlijk te frituren in de pan. Het dorp zelf was redelijk groot. De meeste huisjes zijn alleen uit hout en je kan ze beter hutjes noemen. Enkele zijn echt van steen.
Na het eten was iedereen zeer vermoeid. We hebben nog even genoten van een zotte sterren hemel en zijn we op tijd in ons bedje gekropen.
De volgende morgen stonden we op en konden we direct weer genieten van een zot uitzicht. Deze dag was zeer rustig en we hebben vooral gechilled aan het water en wat zitten voetballen met enkele kinderen en jongeren vandaar. Ook hebben we leren wassen en afwassen op de manier van hun. In de rivier op een steen met zand, water en een stuk zeep. Echt tof om te doen. Ook hebben we klaar helder regenwater moeten drinken omdat ons water reeds op was. Smaakt verschilt niet echt en is zot helder, geen diarree tot gevolg!!
’s Avonds maakte iedereen zich op en kregen we onze pangi aan(soort doek om rond je middel te wikkelen), gemaakt door Olivia. Alle vrouwen in het dorp hadden dezelfde pangi aan, dit is iets traditioneels tussen de marrons (bosnegers). Eerst was er een rouwdienst hier hebben we even naar gekeken maar niet echt bijgewoond, dit was eerder voor familie. Pas om 2u ‘s nachts begon het echte feest met enkele bands die kwamen optreden. We voelden ons echte ‘Bakra’s tussen de marrons en konden onmogelijk mee met het geshake… Het feest duurde tot in de vroege uurtjes.
De volgende morgen stond iedereen op met kleine oogjes. Het regenweer hielp ook niet veel aan het humeur van de meeste. We maakten ons zorgen over hoe we nu terug gingen keren omdat er van alles leek mis te lopen, maar al bij al was het een goeie terug rit. Iedereen was een beetje simpel van de vermoeidheid en we hebben zitten zingen in de partybus terug.
Eenmaal terug in Paramaribo lekkere spaghetti gegeten en allemaal snel het bedje in gekropen. Het was een super toffe ervaring om eens tussen de dorpelingen van het binnenland te vertoeven. En dit allemaal op zen Surinaams no span no span.
Eenmaal aangekomen en enkele avonturen onderweg overleeft van vast gereden vrachtwagens, voorbijsteken van trucks en pick-ups. Stond ons nog een boot trip te wachten van een 30tal min. De tijd was nog nooit zo snel gegaan. Dit was zo prachtig. Zo’n mooi uitzicht van de natuur in de amazone.
Na het instaleren in onze hutjes en genieten van ons zot uitzicht, zijn we ons gaan baden in de rivier. Dit was wel wat uitkijken want er lagen grote stenen en er zaten stroomversnellers in het water. Dit deed zoveel deugd.
De ene groep is gestart met koken terwijl de ander groep een rondleiding kreeg van enkele meisjes uit het dorp. Het koken was iets unieks om mee te maken, kip wassen in de suriname rivier om daarna heerlijk te frituren in de pan. Het dorp zelf was redelijk groot. De meeste huisjes zijn alleen uit hout en je kan ze beter hutjes noemen. Enkele zijn echt van steen.
Na het eten was iedereen zeer vermoeid. We hebben nog even genoten van een zotte sterren hemel en zijn we op tijd in ons bedje gekropen.
De volgende morgen stonden we op en konden we direct weer genieten van een zot uitzicht. Deze dag was zeer rustig en we hebben vooral gechilled aan het water en wat zitten voetballen met enkele kinderen en jongeren vandaar. Ook hebben we leren wassen en afwassen op de manier van hun. In de rivier op een steen met zand, water en een stuk zeep. Echt tof om te doen. Ook hebben we klaar helder regenwater moeten drinken omdat ons water reeds op was. Smaakt verschilt niet echt en is zot helder, geen diarree tot gevolg!!
’s Avonds maakte iedereen zich op en kregen we onze pangi aan(soort doek om rond je middel te wikkelen), gemaakt door Olivia. Alle vrouwen in het dorp hadden dezelfde pangi aan, dit is iets traditioneels tussen de marrons (bosnegers). Eerst was er een rouwdienst hier hebben we even naar gekeken maar niet echt bijgewoond, dit was eerder voor familie. Pas om 2u ‘s nachts begon het echte feest met enkele bands die kwamen optreden. We voelden ons echte ‘Bakra’s tussen de marrons en konden onmogelijk mee met het geshake… Het feest duurde tot in de vroege uurtjes.
De volgende morgen stond iedereen op met kleine oogjes. Het regenweer hielp ook niet veel aan het humeur van de meeste. We maakten ons zorgen over hoe we nu terug gingen keren omdat er van alles leek mis te lopen, maar al bij al was het een goeie terug rit. Iedereen was een beetje simpel van de vermoeidheid en we hebben zitten zingen in de partybus terug.
Eenmaal terug in Paramaribo lekkere spaghetti gegeten en allemaal snel het bedje in gekropen. Het was een super toffe ervaring om eens tussen de dorpelingen van het binnenland te vertoeven. En dit allemaal op zen Surinaams no span no span.
dinsdag 16 februari 2010
Olaa chicos y chicas!!
Como estas en Belgica? Hier smelten we van de Surinaamse zon en staan we weer al eens vol van de 50-tal muggenbeten.
We hebben even niet veel van ons laten weten, dus dachten we om er meteen in te vliegen!
Vrijdag avond (6 febr.) zijn we vertrokken naar de salsa les om nadien de goedkoopste caiperinia’s te drinken in de Zanzi-bar. Het was een actie 1 caiperinia aan 4 SRD= 1 €. Na een paar goede cocktails zijn we vertrokken naar een bekende bar La Caff, het zat er wel vol met Belgische en Nederlandse stagairs tussen enkele Surinamers èn deze kunnen pas laten zien wat echt “shaken” is. Deze avond was de TOP en de start van vele feestjes ;-) Aangezien we op vrijdag zijn uitgegaan en je hier niet kan uitslapen door de overdreven warmte hielden we de ‘OPA dag’ op zaterdag: kuisen, wassen en plassen. Om deze dag af te sluiten maakten we heerlijke pannenkoekjes, hmmm…SMULLEN dus!
De zondag werd Lien al zingend opgewekt door een onbijtje op bed: overheerlijk ( geroosterde broodjes, zelfgemaakte brownie cake en lekker fruitsap).
Daarna vertrokken we naar een dorpje in het binnenland “Klaas-Kreek”, in dit dorpje vierden de bevolkingsgroepen (Javanen, Creolen, Chinezen en Hindoestanen) van Suriname ‘Oudejaar’. Klaas-Kreek was een verlaten dorpje op ongeveer 120 km van Paramaribo.
Omstreeks 12h proefden we van de typische lekkernijen (roti, bami, kip, pom, bara,….) Vervolgens kregen we een adembenemend optredentje te zien met djembé’s, drumstellen en een wonderbaarlijke stem van de zanger!
We hadden plots nood aan een duikje in de Surinaamse rivier om even af te koelen, gevolgd door een heus volleybal matchke! Jihaa!
’ S Avonds deden we mee aan de optocht, dit was indrukwekkend. Iedereen al dansend en verkleed…(Elke stam was in dezelfde outfit verkleed, heel leuk).
De “werkweek” werd ingezet met onze lesjes Biologie en Lichamelijke opvoeding.
De maandag startte ik (Lien) met huiswerkbegeleiding in de 3de klas. Ik moest eerst gaan observeren om de kinderen beter te leren kennen. De leerkracht had helemaal geen gezag, alle kinderen zaten door elkaar en het was verschrikkelijk rumoerig. Donderdag en vrijdag voormiddag gaf ik voor de 2de keer mijn LO-lesjes. De donderdag was mijn drukste dag: klassen van 42 hyperactieve kinderen. Ik had gelukkig voor een actief lesonderwerp gezorgd: Slagbal op de grote sportvelden van de overheid. Dit vonden de kinderen fantastisch.
Donderdagavond nam Marcel ons voor de eerste keer mee naar “Havana Lounge”, echt een heel gezellige dansbar op ongeveer 10 minuten van ons huisje. Omstreeks 22h haalden de Surinamers hier de echte “Salsa Moves” uit. De dag erop gingen we na de salsa les met de bende naar de Zsa Zsa Zou, dit is een heel bekende discotheek in Suriname. De dag erop gingen we zwemmen in’t Vos. Zondag hadden de studenten Journalistiek een daguitstapje gepland doorheen de Savanne met de jeeps. Het spijtige is dat er maar 4 studenten konden mee gaan. Dit betekende dat er lotjes moesten getrokken worden: Lien, Evelien, Jan en Elien mochten mee gaan.
De Savanne was echt adembenemend: zo’n prachtige natuur! We vertrokken om 8.00 uur ’ s morgens richting binnenland met Vincent (werkt samen met studenten Journalistiek). Om 10.00 uur vertrokken we door de Amazone met een 20-tal jeeps. Ik zat zelf in een jeep zonder ramen en zonder gordels samen met 3 andere Surinamers. Ik moest me heel goed vasthouden want die konden nogal eens gas geven… Door plassen, putten, doorheen struiken en bomen reden ze. Af en toe maakten we een stop omwille van een platte band of een jeep geraakte niet verder waardoor deze voort getrokken moest worden door een andere jeep…. en natuurlijk een stopje om te genieten van de natuur! Op het einde van de dag zat ik echt helemaal onder de modder….Dat hoort er eenmaal bij zeker?!
De andere chicas (Liza, Lisa, Elien D, Klaartje en Jana) gingen naar het hotel Krasnopolsky. Een sjiek zwembad op het dak van het hotel. Na een dagje relaxen gingen ze vervolgens naar het pannenkoeken en poffertjes huis in de buurt van de waterkant. Na een dagje genieten keerden we terug naar de Estabrielstraat voor een dutje.
Tot snel!
We hebben even niet veel van ons laten weten, dus dachten we om er meteen in te vliegen!
Vrijdag avond (6 febr.) zijn we vertrokken naar de salsa les om nadien de goedkoopste caiperinia’s te drinken in de Zanzi-bar. Het was een actie 1 caiperinia aan 4 SRD= 1 €. Na een paar goede cocktails zijn we vertrokken naar een bekende bar La Caff, het zat er wel vol met Belgische en Nederlandse stagairs tussen enkele Surinamers èn deze kunnen pas laten zien wat echt “shaken” is. Deze avond was de TOP en de start van vele feestjes ;-) Aangezien we op vrijdag zijn uitgegaan en je hier niet kan uitslapen door de overdreven warmte hielden we de ‘OPA dag’ op zaterdag: kuisen, wassen en plassen. Om deze dag af te sluiten maakten we heerlijke pannenkoekjes, hmmm…SMULLEN dus!
De zondag werd Lien al zingend opgewekt door een onbijtje op bed: overheerlijk ( geroosterde broodjes, zelfgemaakte brownie cake en lekker fruitsap).
Daarna vertrokken we naar een dorpje in het binnenland “Klaas-Kreek”, in dit dorpje vierden de bevolkingsgroepen (Javanen, Creolen, Chinezen en Hindoestanen) van Suriname ‘Oudejaar’. Klaas-Kreek was een verlaten dorpje op ongeveer 120 km van Paramaribo.
Omstreeks 12h proefden we van de typische lekkernijen (roti, bami, kip, pom, bara,….) Vervolgens kregen we een adembenemend optredentje te zien met djembé’s, drumstellen en een wonderbaarlijke stem van de zanger!
We hadden plots nood aan een duikje in de Surinaamse rivier om even af te koelen, gevolgd door een heus volleybal matchke! Jihaa!
’ S Avonds deden we mee aan de optocht, dit was indrukwekkend. Iedereen al dansend en verkleed…(Elke stam was in dezelfde outfit verkleed, heel leuk).
De “werkweek” werd ingezet met onze lesjes Biologie en Lichamelijke opvoeding.
De maandag startte ik (Lien) met huiswerkbegeleiding in de 3de klas. Ik moest eerst gaan observeren om de kinderen beter te leren kennen. De leerkracht had helemaal geen gezag, alle kinderen zaten door elkaar en het was verschrikkelijk rumoerig. Donderdag en vrijdag voormiddag gaf ik voor de 2de keer mijn LO-lesjes. De donderdag was mijn drukste dag: klassen van 42 hyperactieve kinderen. Ik had gelukkig voor een actief lesonderwerp gezorgd: Slagbal op de grote sportvelden van de overheid. Dit vonden de kinderen fantastisch.
Donderdagavond nam Marcel ons voor de eerste keer mee naar “Havana Lounge”, echt een heel gezellige dansbar op ongeveer 10 minuten van ons huisje. Omstreeks 22h haalden de Surinamers hier de echte “Salsa Moves” uit. De dag erop gingen we na de salsa les met de bende naar de Zsa Zsa Zou, dit is een heel bekende discotheek in Suriname. De dag erop gingen we zwemmen in’t Vos. Zondag hadden de studenten Journalistiek een daguitstapje gepland doorheen de Savanne met de jeeps. Het spijtige is dat er maar 4 studenten konden mee gaan. Dit betekende dat er lotjes moesten getrokken worden: Lien, Evelien, Jan en Elien mochten mee gaan.
De Savanne was echt adembenemend: zo’n prachtige natuur! We vertrokken om 8.00 uur ’ s morgens richting binnenland met Vincent (werkt samen met studenten Journalistiek). Om 10.00 uur vertrokken we door de Amazone met een 20-tal jeeps. Ik zat zelf in een jeep zonder ramen en zonder gordels samen met 3 andere Surinamers. Ik moest me heel goed vasthouden want die konden nogal eens gas geven… Door plassen, putten, doorheen struiken en bomen reden ze. Af en toe maakten we een stop omwille van een platte band of een jeep geraakte niet verder waardoor deze voort getrokken moest worden door een andere jeep…. en natuurlijk een stopje om te genieten van de natuur! Op het einde van de dag zat ik echt helemaal onder de modder….Dat hoort er eenmaal bij zeker?!
De andere chicas (Liza, Lisa, Elien D, Klaartje en Jana) gingen naar het hotel Krasnopolsky. Een sjiek zwembad op het dak van het hotel. Na een dagje relaxen gingen ze vervolgens naar het pannenkoeken en poffertjes huis in de buurt van de waterkant. Na een dagje genieten keerden we terug naar de Estabrielstraat voor een dutje.
Tot snel!
maandag 1 februari 2010
Hier zijn we weer!
Gisteren hebben we onze stagescholen bezocht in Paramaribo na een afspraak met Mnr. Dompig. Ik (Lien) geef les op de school 'Marowijne' (basisschooltje). Na een leuke ontmoeting met de directrice gingen we alle klassen binnen voor een korte kennismaking. Wat me direct opviel was de primitieve levenswijze waarin hier wordt lesgegeven. Er staan enkel stoelen en tafels in de klaslokalen omgeven met tralies (zonder ramen). Ik start donderdag met mijn stage, de lessen gaan meestal door op zeer grote sportvelden van de overheid.
Ik (Lisa) geef les op het Albert Cameron Instituut. Het is een school waar vooral meisjes een opleiding volgen om kleuterjuf te worden. De meeste meisjes zijn zeker even oud als mij en hebben ook al kinderen. Op de school ontmoette ik mijn vakleraar (waarvan ik de naam dus alweer vergeten ben :p). Het is een sympathieke leraar en hij was al heel enthousiast om mij eens te zien lesgeven. Ik heb de indruk dat het niveau van biologie nog behoorlijk is in mijn school. Ik ben al benieuwd naar mijn observaties deze week en hoop dat de meisjes in mijn klas het ook een beetje zien zitten.
Op mijn schooltje (Liza) aangekomen, werden we direct naar de directeur toegestuurd om kennis te maken. Hierna werd ik afgezet aan het zwembad om mijn mentor te begroeten. Ik zal de komende stage vooral zwemlessen geven aan alle niveaus. Het zwembad is een deftig openluchtzwembad. Ik zie het helemaal zitten. Het enige nadeel is dat ik tot nu toe 28u les moet geven, maar maandag ga ik dit melden dat ik er eigenlijk maar 12u moet geven.
Na de kennismaking met de verschillende scholen gingen we de stad in op zoek naar hangmatten. We kozen natuurlijk voor de meest trendy Surinaamse tint! Hierna volgde een lekkere kooksessie! We nodigden onze buurman 'Marcel' uit.
Vandaag nam Marcel ons mee naar Braamspunt. Dit is een verlaten eilandje waar we met een houten bootje naartoe gingen. Onderweg keken we onze ogen ut op zoek naar dolfijnen. Het was moeilijk om ze op te merken, maar af en toe zagen we een paar dolfijntjes zwemmen. Na het aanmeren met het bootje kwamen we toe op de plaats van bestemming. Op dit eiland wonen vissers die hier zeer primitief leven. Als genoeg vangst hebben gaan ze terug naar de stad om hun vissen te verkopen. Dit was eventjes schrikken: kleine huisjes, heel vervuild en vol met zieke honden. Het was wel een prachtig uitzicht vanuit Braamspunt.
Na Braamspunt maakten we nog een tussenstop in Nieuw-Amsterdam, dit was de moeite om een bezoekje te brengen. Na een tijdje wandelen kwamen we uit op een museum van Nieuw-Amsterdam. Daar moesten we echter af en toe ook eens vluchten voor de regen. Tijdens onze terugweg naar huis merkten we dat we allemaal goed verbrand waren ondanks er geen zon op te merken was... Straks gaan we wokken, hmmmmmm! Doei!
Ik (Lisa) geef les op het Albert Cameron Instituut. Het is een school waar vooral meisjes een opleiding volgen om kleuterjuf te worden. De meeste meisjes zijn zeker even oud als mij en hebben ook al kinderen. Op de school ontmoette ik mijn vakleraar (waarvan ik de naam dus alweer vergeten ben :p). Het is een sympathieke leraar en hij was al heel enthousiast om mij eens te zien lesgeven. Ik heb de indruk dat het niveau van biologie nog behoorlijk is in mijn school. Ik ben al benieuwd naar mijn observaties deze week en hoop dat de meisjes in mijn klas het ook een beetje zien zitten.
Op mijn schooltje (Liza) aangekomen, werden we direct naar de directeur toegestuurd om kennis te maken. Hierna werd ik afgezet aan het zwembad om mijn mentor te begroeten. Ik zal de komende stage vooral zwemlessen geven aan alle niveaus. Het zwembad is een deftig openluchtzwembad. Ik zie het helemaal zitten. Het enige nadeel is dat ik tot nu toe 28u les moet geven, maar maandag ga ik dit melden dat ik er eigenlijk maar 12u moet geven.
Na de kennismaking met de verschillende scholen gingen we de stad in op zoek naar hangmatten. We kozen natuurlijk voor de meest trendy Surinaamse tint! Hierna volgde een lekkere kooksessie! We nodigden onze buurman 'Marcel' uit.
Vandaag nam Marcel ons mee naar Braamspunt. Dit is een verlaten eilandje waar we met een houten bootje naartoe gingen. Onderweg keken we onze ogen ut op zoek naar dolfijnen. Het was moeilijk om ze op te merken, maar af en toe zagen we een paar dolfijntjes zwemmen. Na het aanmeren met het bootje kwamen we toe op de plaats van bestemming. Op dit eiland wonen vissers die hier zeer primitief leven. Als genoeg vangst hebben gaan ze terug naar de stad om hun vissen te verkopen. Dit was eventjes schrikken: kleine huisjes, heel vervuild en vol met zieke honden. Het was wel een prachtig uitzicht vanuit Braamspunt.
Na Braamspunt maakten we nog een tussenstop in Nieuw-Amsterdam, dit was de moeite om een bezoekje te brengen. Na een tijdje wandelen kwamen we uit op een museum van Nieuw-Amsterdam. Daar moesten we echter af en toe ook eens vluchten voor de regen. Tijdens onze terugweg naar huis merkten we dat we allemaal goed verbrand waren ondanks er geen zon op te merken was... Straks gaan we wokken, hmmmmmm! Doei!
Weetjes:
- Onze wasmachine is een echt ZWIERDER...
- Lisa en Liza staan ook vol met muggenbeten
- Onze gezichtjes zijn massas verbrand!
- Lisa denkt dat ze nog gebeten is door een ander soort ongedierte
- Marcel zijn zatte vriend had gisteren een raadseltje voor ons: Wie het maakt, gebruikt het niet. Wie het koopt, gebruikt het niet. Wie er gebruik van maakt, weet er niets van...
- We zijn van plan om salsalessen te volgen
- We zijn ook van plan om hier jongeren met hun huiswerk te begeleiden op dinsdag en donderdag
- Lien en Lisa zijn de late opblijvers en houden van een gezellige babbel. Het gevolg daarvan is dat ze een neukpartij van de honden op straat te zien krijgen.
- Liza ontdekte dat haar leerlingen zeer ijdel zijn en een uur voor de spiegel willen staan nadat ze zwemles kregen.
donderdag 28 januari 2010
Helloooooooooooooooow!
Na een warme nacht onder ons muskietennet gingen we op verkenning naar de stad...
Eerst kwam Marcel ons ophalen om naar de vreemdelingendienst te gaan omdat we anders na een maandje uit het land kunnen gezet worden. Nadat we terug waren, hadden we nog even de tijd om te relaxen in het gras. Oooooh wat is het zonnetje hier heerlijk!
Om 14uur hadden we een afspraak met Mr Dompig... om terug hetzelfde praatje van de dag ervoor te horen. Gelukkig duurde het deze keer wat minder lang want die man kan echter blijven praten...
Na heel wat getreuzel zijn we dan toch de stad ingetrokken. Er rijden hier echter geen bussen zoals in België, het zijn hier namelijk gepimpte busjes naar stijl van de bestuurder ( playboybunny's, luipaardvacht,...).
Na een wandeling langs de waterkant kwamen we uit op het onafhankelijkheidsplein. Daarna ontdekten we de palmentuin aka citadel park te gent. Er liepen namelijk een paar vreemde mannen (swaffelaars).
Aangezien iedereen geslaagd is, trakteerden we onszelf op een etentje in de 'zus en zo' (heel goed en bekend restaurantje in paramaribo).
Moe maar voldaan keerden we terug naar ons muskietenbedje.
slaapzacht lieve vrienden!
Lisa, Liza en Lien
enkele weetjes:
Na een warme nacht onder ons muskietennet gingen we op verkenning naar de stad...
Eerst kwam Marcel ons ophalen om naar de vreemdelingendienst te gaan omdat we anders na een maandje uit het land kunnen gezet worden. Nadat we terug waren, hadden we nog even de tijd om te relaxen in het gras. Oooooh wat is het zonnetje hier heerlijk!
Om 14uur hadden we een afspraak met Mr Dompig... om terug hetzelfde praatje van de dag ervoor te horen. Gelukkig duurde het deze keer wat minder lang want die man kan echter blijven praten...
Na heel wat getreuzel zijn we dan toch de stad ingetrokken. Er rijden hier echter geen bussen zoals in België, het zijn hier namelijk gepimpte busjes naar stijl van de bestuurder ( playboybunny's, luipaardvacht,...).
Na een wandeling langs de waterkant kwamen we uit op het onafhankelijkheidsplein. Daarna ontdekten we de palmentuin aka citadel park te gent. Er liepen namelijk een paar vreemde mannen (swaffelaars).
Aangezien iedereen geslaagd is, trakteerden we onszelf op een etentje in de 'zus en zo' (heel goed en bekend restaurantje in paramaribo).
Moe maar voldaan keerden we terug naar ons muskietenbedje.
slaapzacht lieve vrienden!
Lisa, Liza en Lien
enkele weetjes:
- surinaamse levensstijl: 'no span, no span' (= maak je niet druk, chillen met die billen)
- Lien heeft al veel muggenbeten op haar benen, Liza en Lisa zijn NOG gespaard gebleven.
- kouseband = suuuuperlange prinsesseboontjes
- als je als vrouw niet van de straat geraakt in België, kom dan snel naar Paramaribo want hier zijn ze dol op jou: "hé poppetje!"
- Liselotte is anti-zonnecreme ==> volgende week is ze dus een kreeftje
- dag 1: een kakkerlak gespot in onze keuken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
